Thursday, June 22, 2017

Learning Lessons



วันนี้ขอแชร์ประสบการณ์การเรียน ภาษาอังกฤษ นะคะ ก่อนอื่นขออธิบายการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในระดับ college ของประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งจะแบ่งแยกชั้นเรียน ระหว่าง Credit and Non-Credit Courses ตอนมาปีแรกผู้เขียนก็ลงเรียน Non-credit ESL courses are designed for beginning through advanced English language learners who are not pursuing a degree คือ คนที่ต้องการเรียนภาษาอังกฤษทั่้วไปตั้งแต่ชั้น Beginning, Intermedia, and Advanced ESL แต่ไม่ได้ต้องการสะสมเครดิตเพื่อทำการเรียนต่อในระดับชั้นมหาวิทยาลัย ส่วน คำว่า ESL ย่อมาจาก English as a second language

ส่วนการเรียนการสอนก็จะแตกต่างกัน คือ การเรียนในชั้น Non-credit courses จะเป็นคอร์สเรียนสั้นๆ ประมาณหนึ่งเดือนต่อระดับ และเรียนอาทิตย์ละสองวัน ส่วน Credit Courses นั้น ก็จะมีความเข้มข้นมากกว่า เพราะได้เรียนกับคนอเมริกัน และเป็นการเรียนที่ให้เกรด A-D และเราก็ต้องปรับตัวในชั้นเรียนมากขึ้นเพราะจะสอนเร็วขึ้น และมีการบ้าน และโปรเจคให้ทำเยอะขึ้น ซึ่งต้องพิมพ์รายงานประมาณ 7-10 หน้า ถ้ามี Projects ให้ทำนอกเวลาเราก็สามารถ ค้นหาข้อมูลที่คอมพิวเตอร์ และห้องสมุด และสามารถนัดพบกับ Tutors ของวิชานั้นๆได้ ซึ่งการพบกับเขาเราก็ต้องเตรียม Assignment Sheet ไปให้เขาดู ซึ่ง Professor จะจัดเตรียมใบ Assigment ให้เราได้อ่านและทำความเข้าใจก่อน ถ้าไม่เข้าใจให้ถามในห้อง หรือนัดกันนอกเวลาอีกที แล้วแต่ท่านจะว่างช่วงไหนก็ต้องมาตามเวลานัดอีกครั้ง  ส่วนติวเตอร์เขาก็จะช่วยให้คำแนะนำ แต่เราต้องเริ่มทำการบ้านไปก่อน เขาก็จะไม่ได้ช่วยเราทำ ไม่ช่วยเราเขียน แต่จะช่วยแค่ให้คำแนะนำ และถ้าเราเขียนผิดไปเขาก็จะให้เราแก้ไขเอง แต่เด็กที่นี่ เขาจะไม่ค่อยไปหาติวเตอร์ เหมือนเรา เราไปหาจนเขาจำหน้าเราได้เกือบหมดทุกคน อาจารย์เองเขาก็บอกให้เด็กของเขาไปนัดกับติวเตอร์ เพื่อจะได้ให้คำแนะนำ เหมือนกับเป็นการเรียนนอกเวลาอีกที อาจเป็นเพราะพอเราไปพบติวเตอร์ แล้วผลงานเราออกมาดีมากขึ้น เขาก็รู้ว่าเรามีการพัฒนาดีขึ้น เขาจึงแนะนำคนอื่นให้ไปพบกับติวเตอร์หลังเลิกเรียนบ้าง ซึ่งเด็กที่นี่ พอหลังเลิกเรียน เขาก็ไปทำงานกันบ้าง ไปออกกำลังกายกันบ้าง ส่วนเราเป็นคุณแม่บ้าน ก็ต้องไปซื้ออาหาร แล้วรีบกลับมาทำกับข้าวที่บ้านเตรียมไว้สำหรับตอนเย็น ช่วงเรียนจะยุ่งมาก เพราะมีการบ้านและโปรเจคเยอะมาก และจะไม่สามารถเดินทางไป vacation ได้เลย จนกระทั่งเราเรียนจบ Full-Semester ก็ประมาณสี่เดือน เรียนอาทิตย์ละประมาณสามวัน แล้วแต่ว่าเราลงกี่วิชา ถ้าลงมากก็ไปเรียนเกือบทุกวัน แถมยังมีโปรเจคให้ทำอีกมากมาย แต่ขอบอกว่า เราชอบและสนุกกับการเรียนมาก ได้พูด คุย แลกเปลี่ยน ความคิดเห็นกับ Professors และเพื่อนๆในชั้นเรียน ถ้าเรียนตอนกลางคืน ก็จะเจอพวกคนทำงานเยอะ พวกเขาก็จะเป็นอีกแนวนึง แต่สนุกดีค่ะ ได้เรียนรู้ระบบเขาและได้พัฒนาตัวเราเองด้วย


ส่วนเรื่องเพื่อนสนิทในชั้นเรียนนั้นไม่ต้องพูดถึง เพราะเราอายุมากกว่าพวกเขาเยอะเป็นรุ่นคุณป้าพวกเขามากกว่า  ขออธิบายไปถึงคอร์สที่เรียนจบแล้วสามารถไปทำงานได้ตามโรงพยาบาลต่างๆ ได้ค่ะ เช่นในชั้นเรียน Medical Billing and Coding Program นั้นได้เพื่อนที่สนิทด้วยเยอะมาก คอร์สนี้ก็จะเรียนเรื่องเกี่ยวกับโรค แต่ละชนิด และต้องรู้คำศัพย์เกี่ยวกับอวัยวะต่างๆ ซึ่งต้องทำการอ่าน Medical Charts ของคนไข้อย่างละเอียด แต่เรื่อง Medical Coding นั้นยากเหมือนกัน แต่น่าสนใจ ชอบเรียนมากแล้วพอเราวินิฉัยโค้ดถูก ก็รู้สึกดีมาก เพราะต้องเรียนรู้เรื่องศัพท์เทคนิคเยอะมาก และต้องมีประสบการณ์การทำงานมาอย่างน้อยสองปี เพราะต้องอาศัยความรู้ความชำนาญ รู้ว่าโรคนี้ใช้โค้ดอะไร มีกี่โค้ด การสอบเพื่อจะให้จบนั้นต้องใช้เวลาประมาณ 5 ชั่วโมง ยาวนานมากค่ะ วันนี้ขอเล่าประสบการณ์เรื่องการเรียน เพียงเท่านี้ก่อนนะคะ โอกาสหน้าจะมาเขียนอธิบายเพิ่มเติม ว่าระบบการเรียนของเขา ต่างกับของบ้านเราอย่างไรบ้าง วันนี้สวัสดีค่ะ

Wednesday, June 21, 2017

No Shortcuts!

ตอนนี้เริ่มเป็นกระแสกันมากมาย อาจจะมีมานานมากแล้ว ผู้เขียนเองก็ไม่อยากที่จะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ แต่ถ้าปล่อยไปเลยก็ไม่ได้ เพราะเราเองก็ถือว่าเราเป็นผู้หญิงไทยคนหนึ่งที่แต่งงานมาอยู่ต่างประเทศ อยากเขียนแชร์ประสบการณ์ และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันค่ะ ตั้งใจอยากจะเขียนให้กำลังใจ พี่ๆ เพื่อนๆและ น้องๆที่กำลังเดินตามความฝัน ของแต่ละคน ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ดี แต่ขอบอกจากใจจริงว่า  ไม่มีความสำเร็จใดใด ที่ได้มาโดยง่าย และได้มาอย่างรวดเร็ว  ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแล้วแต่ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและต้องใช้เวลาทำงานหนัก เพื่อจะได้ประสบความสำเร็จ When it comes to success... There are no shortcuts!

คนเราจะประสบความสำเร็จได้นั้น ต้องรู้จักคิด รู้จักทำด้วยตัวเอง ยืนด้วยขาของเราเอง อย่าคิดที่จะไปพึ่งพาคนอื่น เพราะเป็นสิ่งที่ฉาบฉวย และไม่ใช่สิ่งที่น่าทำตาม เช่น มีการเผยแพร่ว่า จะมีการสอนเรื่องการจับผู้ชาย หรือทำให้เราประสบความสำเร็จ ได้แต่งงานกับคนรวยนั้น ถ้าเราเป็นคนโสดอยู่ ต้องนำกลับมาคิดว่า ถ้าเขาจะมาหาให้เราเพื่อผลประโยชน์อะไร และเราต้องจ่ายเงิน และค่าเสียเวลาให้เขาเพื่ออะไร เราต้องรู้จักคิดพิจารณาหาเหตุผล อย่าเพิ่งหลงเชื่อ อะไรที่ง่ายๆ ฟรีๆ ไม่มีในโลกนี้หรอกค่ะ และอีกอย่างผู้ชายที่ดีและรวย เขาฉลาดนะคะ ไม่ใช่เขาโง่ให้ผู้หญิงหลอกได้ง่ายๆ เขาต้องรักเราจริง และเราก็คู่ควรและเป็นคนดีสำหรับเขาจริงๆ ของแบบนี้ต้องใช้เวลาศึกษาซึ่งกันและกัน ไม่ใช่เราไปทำเพื่อหวังผลประโยชน์ของเราแต่ฝ่ายเดียว เขารู้นะคะ ไม่ใช่เขาไม่รู้ และเราต้องถามตัวเราเองก่อนว่า เรารักเขาจริงไหม ไม่ใช่พอแต่งงานกันจริงๆ เขาก็ไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่เราคิด แต่ในโลกนี้เราก็ต้องยอมรับว่าไม่มีใครเพอร์เฟค


ผู้เขียนในฐานะที่เป็นผู้หญิงไทยด้วยกัน อยากฝากข้อคิดไว้เตือนใจ สำหรับคุณผู้หญิง ขอให้รักษาความเป็นไทยของเราไว้ มีความคิด มีสติ ไม่ใช่เอาแต่วัตถุนิยม ไม่ต้องไปคิดหลอกลวงใคร หรือ ใช้กลยุทธต่างๆ ทำเพื่อหวังผลประโยชน์ ขอให้รักตัวเองให้มากๆ แต่ก็ไม่เอาเปรียบคนอื่น ไม่มีใครรักเรามากกว่าตัวเราเองหรอกค่ะ ถ้าเราเป็นคนดีจริง จะอยู่ที่ไหน ผู้ชายหรือคนที่เขารักเราจริง เขาก็จะตามหาเราจนเจอ ไม่ต้องไปเที่ยวผับ บาร์ หรือไปเที่ยวกลางคืนให้เสียเวลา เสียเงินหรอกค่ะ ตั้งใจทำงานอย่างสุจริต ดูแลตัวเองและดูแลคุณพ่อคุณแม่ของเราให้ท่านมีความสุขเท่านี้ก็พอแล้วค่ะ




Going Abroad

วันนี้ขอเล่าประสบการณ์ในการเริ่มขอวีซ่าเพื่อจะไปเที่ยวหรือไปใช้ชีวิตในต่างแดนนะคะ ซึ่งอาจเป็นความฝันของใครหลายๆคน รวมทั้งตัวผู้เขียนด้วยค่ะ การทำความฝันให้เป็นความจริงเราก็ต้องอ่านค้นคว้าข้อมูลก่อนว่าเราจะไปอยู่หรือไปเรียนต่อประเทศไหนดี  Google สิคะสามารถบอกเราได้หมด หาข้อมูลเองเลยค่ะ รวมทั้งการทำวีซ่าและเอกสารต่างๆที่ต้องรวบรวม ไม่มีอะไรที่ไม่ต้องใช้เวลา ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแล้วแต่ต้องใช้เวลาทั้งนั้น Everything takes time!


ดังนั้นตัวเราเองจะต้องเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา เช่น สอบถามข้อมูลจากคนที่เขาเคยไปอยู่ประเทศนั้นมาก่อน ว่าเขามีความเห็นอย่างไรถ้าเราจะไปเรียนหรือไปทำงานที่นั่น ส่วนตัวผู้เขียนนั้นโชคไม่ดีไปสอบถามคนรู้จักกันและเขาก็บอกเราว่า ทำวีซ่ายากมากนะ ถ้ายิ่งเป็นผู้หญิงโสดไปเที่ยวคนเดียว อาจจะไม่ผ่าน ที่บอกว่าโชคไม่ดีคือ ไปเจอคนที่เขาไม่ให้กำลังใจเรา แถมมาบอกเราว่าจะไปทำวีซ่าให้เสียสตางค์ทำไม แต่ที่โชคดีคือ เราเป็นคนไม่ค่อยเชื่อคนง่ายซะด้วย ยิ่งบอกว่ายาก ยิ่งอยากจะทำ และก็เป็นเรื่องที่ดีที่เชื่อมั่นในตัวเราเอง บางทีเราก็อยากมีเพื่อนไป รอเพื่อนก็คงไม่มีใครไปแน่ ทุกคนเขาก็ต้องทำงานกันทั้งนั้น ใครจะไปนั่งทำตามใจเราล่ะ เรามีความฝันก็ฝันไปคนเดียวเถอะ และแล้วพอเราตั้งสติได้ก็ตั้งใจรวบรวมเอกสารจนเสร็จ เริ่มต้นเรียนภาษาอังกฤษวันเสาร์อาทิตย์กับเจ้าของภาษาเองเลย เรียนไปฟังออกบ้าง ไม่ออกบ้าง หลับบ้าง ไม่หลับบ้าง เพราะวันธรรมดาก็ต้องทำงานทั้งวันเป็นมนุษย์เงินเดือน แต่โชคดีที่ไปเรียนพิเศษเลยไปได้เจอน้องเขาบอกกำลังจะไปเรียนภาษาที่อเมริกา เราก็คุยกันใหญ่เพราะพี่เองก็อยากไปเที่ยวที่นั่นเหมือนกัน แต่เรื่องไปเรียนน่ะ ยังอีกไกล ไหนจะเพิ่งทำบ้านเสร็จส่งแบงก์อีก และคุณพ่อคุณแม่ล่ะคะใครจะดูแลท่าน ถ้าเราไปเรียนต้องมีเงินเก็บเยอะมาก ตอนนั้นไม่มีงบแม้กระทั่งตั๋วเครื่องบินเลยค่ะ น้องเขาก็บอกพี่ไปขอวีซ่าทิ้งไว้ก่อนก็ได้ค่ะ เพราะเอกสารพี่พร้อมแล้วทุกอย่าง น้องเขาก็พูดถูกต้อง เราก็มาคิดดูจะมานั่งรอพระเอกขี่ม้าขาว หรือราชรถมาเกยน่ะหรอ คงไม่มีทางหรอก ตัวเราเองก็เป็นที่พึ่งของตัวเอง ว่าแล้วก็ลุยกันเลยละกัน


วันสัมภาษณ์ เราก็ตื่นเช้ามากเพราะในกรุงเทพ รถติดสุดสุด แต่งตัวชุดทำงานธนาคารดูเรียบร้อยหน่อย และก็อีกล่ะ สังเกตุหลายๆคนเขาก็ไปกับครอบครัวเขา บ้างก็ไปกับคนรัก หรือไปกับเพื่อนเขา เลยคิดน้อยใจนิดหน่อยน่ะ คิดถึงเพลงพี่เสือ ธนพลเลยนะ เพลง 18 ฝนน่ะ แต่ไม่ต้องไปเปรียบเทียบกับเขาหรอก เราไปคนเดียวภูมิใจดีออก ทำอะไรได้เอง ไม่ต้องพึ่งพาใครหรอก แล้วตั้งใจทำให้ดีที่สุดละกัน หลังจากเรียนพิเศษภาษาอังกฤษไป เขาก็ถามว่าเราจะสัมภาษณ์เป็นภาษาไทยหรืออังกฤษ Guess what! Of course in English! มีความมั่นใจสูงมากเลยค่ะ มีตั๋วเครื่องบินไหม ไม่มี ที่อยู่ จะไปพักที่ไหน ไม่รู้  มีคนรู้จักไหม ไม่มี แล้วจะไปได้ไหมล่ะ มากับตัวกับหัวใจน้อยๆจริงๆเลย เอาเป็นว่ามากับดวงแล้วกันน่ะ สรุปเขาก็ถามว่าคุณจะไปเที่ยวไหนหรือ เราก็เคยดูหนัง แล้วเคยได้ยินชื่อเมือง นิวยอร์ค ไปเมืองนี้เลยละกัน และจะไปกี่วันก็ประมาณสองอาทิตย์ เพราะทำงานประจำอยู่ แต่เราเคยไปเที่ยวที่ประเทศจีน เกาหลีและออสเตรเลียมาก่อน แสดงว่าเราชอบเที่ยวมากเลย สรุปว่าเขาก็ให้วีซ่าท่องเที่ยวมาสิบปีเลยนะ เที่ยวให้คุ้มไปเลยละกัน


ข้อสรุปตอนนี้ก็คือ Rules for Success: Follow Your Dreams, Do What Makes You Happy, Trust Your Gut, and Have a Sense of Humor. คนเราต้องมีความเชื่อมั่นในตัวเราเอง บางครั้งไปขอความคิดเห็นจากคนอื่นก็ทำให้เราไม่แน่ใจ ถ้าคิดว่า สิ่งที่เราทำ เป็นสิ่งที่ดี ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน ก็เดินหน้าลุยต่อไปเลยค่ะ สู้สู้นะคะ xoxo